Stress zet je vooruitgang vaak on hold

Heb je veel stress of ben je ziek dan gaat je lichaam in overlevingsmodus. Met andere woorden dan val je terug op oude gewoonten en gemakkelijke strategieën, zaken die je weinig energie kosten.

Ik zie het vaak in mijn praktijk. Goede voornemens die in de rook opgaan omdat... het leven er tussenkomt. Het is druk op het werk, je vader heeft hulp nodig, je kind is ziek...

En dan hoor ik vaak "Als deze periode voorbij is, zal het beteren". En dat is ten dele waar, soms is het beter om niet teveel te verwachten en eenmaal de stress is gaan liggen terug te starten.

Tegelijkertijd is het ook belangrijk om te beseffen dat er altijd wel iets zal opduiken. Met andere woorden, je hoeft niet te wachten tot je situatie perfect is om te starten of voort te doen. Voortdoen kan ook gewoon betekenen dat je doet wat je kan. Bijvoorbeeld inzetten op water drinken als je ziek bent.

Hou het klein genoeg

Probleem is dat we in zwart-wit denken. Alles of niets. We willen er volledig voor gaan of anders heeft het geen zin. Vraag is: hoe lang hou je dat vol?

Je kan jezelf dus beter wat afremmen. Je hoeft geen 180 graden instant de andere kant uit te gaan. Ga voor kleine aanpassingen die je kan volhouden. Waar je consistentie of regelmaat kunt in krijgen.

Alle kleintjes zullen uiteindelijk optellen naar een groter geheel. Alleen voelt het niet zo spectaculair (maar ook niet zo overweldigend 😉).

Dus hou het klein, hou het behapbaar, hou het doenbaar.

Net als wandelen in de mist: stap voor stap. Zo geraak je niet in paniek maar ben je wel aan het vooruitgaan.

Welke volgende stap kan jij volhouden?